เรื่องเล่าจากญี่ปุ่น · ข่าวใกล้ตัวและชีวิตประจำวัน
ประตูมีรูใหญ่จนมองเข้าไปข้างในได้ หญ้าขึ้นลามไปถึงในห้อง
นี่คือสภาพโครงการบ้านพัก “มันนะ” ของเทศบาลเมืองโมบาระ จังหวัดชิบะ ตอนทีมข่าวฟูจิทีวีไปเยือนเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม ผู้อยู่อาศัยคนสุดท้ายย้ายออกไปเมื่อเดือนมีนาคมปีนี้ ตอนนี้จึงไม่มีใครอยู่แล้ว เช้าวันที่ 21 บทความนี้ขึ้นเป็นอันดับหนึ่งในหมวดข่าวในประเทศที่มีคนเข้าดูมากที่สุดของ Yahoo! News
โครงการบ้านพักที่ไม่มีอาคารสูง
พอพูดถึงโครงการบ้านพัก หลายคนคงนึกถึงอาคารสูงราว 5 ชั้นเรียงกัน แต่มันนะไม่ใช่แบบนั้น
พอดูเอกสารแผนที่เมืองโมบาระจัดทำเมื่อเดือนมิถุนายนปีนี้ พบว่าเป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กชั้นเดียว 20 หลัง และสองชั้น 52 หลัง อาคารชั้นเดียวสร้างในปีโชวะ 45 หรือ ค.ศ. 1970 ส่วนอาคารสองชั้นสร้างระหว่างปีโชวะ 46–50 หรือ ค.ศ. 1971–1975 มีอาคารสี่ชั้นเพียงหลังเดียว เป็นอาคารชุมนุมของชุมชน นอกนั้นเป็นบ้านพักเตี้ย ๆ เรียงกัน
ตามที่บทความเล่า ช่วงที่คึกคักที่สุดมีคนอยู่ราว 1,000 คน โมบาระเป็นแหล่งผลิตก๊าซธรรมชาติและไอโอดีน และเป็นเมืองที่มีบริษัทอุตสาหกรรมเคมีมารวมตัวกัน แต่พอเข้าสู่ทศวรรษ 2010 ก็มีโรงงานปิดตัวลงต่อเนื่อง โครงการบ้านพักจึงค่อย ๆ เงียบเหงาลง ตามที่มีรายงาน
ที่ดินมากกว่าครึ่งเป็นที่เช่า
ตอนอ่านแผน มีเรื่องนี้ที่ผมไม่เคยรู้มาก่อน
ที่ดินของโครงการมีประมาณ 5.6 เฮกตาร์ ในจำนวนนี้เป็นที่ดินของเมืองราว 2.4 เฮกตาร์ ส่วนที่เหลือราว 3.2 เฮกตาร์เช่าจากเอกชน มีเจ้าของที่ดิน 25 คน ตามข้อมูล ณ สิ้นเดือนเมษายนปีนี้
ผมเคยนึกไปเองว่า บ้านพักของเทศบาลก็คือเมืองสร้างบนที่ดินของเมือง เมื่อมากกว่าครึ่งเป็นที่เช่า จะเอาที่ดินเดิมไปใช้ทำอะไรต่อ เมืองก็ตัดสินใจฝ่ายเดียวไม่ได้ ในแผนเองก็เขียนให้ผู้เสนอโครงการคำนึงถึงความเป็นไปได้ที่จะได้รับความยินยอมจากเจ้าของที่ดินด้วย
ต่อไปจะเป็นที่ตั้งโรงงาน
เมืองโมบาระมีนโยบายเปลี่ยนพื้นที่เดิมเป็นพื้นที่อุตสาหกรรม ในแผนระบุว่าอยากดึงโรงงานในสาขาอย่างเซมิคอนดักเตอร์ การแพทย์ รถยนต์ไฟฟ้า และแบตเตอรี่กักเก็บพลังงานเข้ามา
ทางด่วนเค็นโอผ่านริมเขตเมืองด้านตะวันตก และมีทางขึ้นลงสามแห่งในเมือง ส่วนช่วงที่เหลือในจังหวัดชิบะก็มีกำหนดจะเปิดในปีงบประมาณนี้ เจ้าหน้าที่ของเมืองบอกทีมข่าวว่า ทำเลที่ใกล้ทางขึ้นลงเหมาะกับการใช้งานนี้ การรื้อถอนบ้านพักจะเป็นหน้าที่ของผู้พัฒนาเอกชนที่รับงานพัฒนา และตอนนี้เมืองกำลังคัดเลือกผู้พัฒนารายนั้นอยู่
ในแผนยังมีปัญหาที่ต้องจัดการเรียงอยู่ด้วย บางส่วนของโครงการและบริเวณโดยรอบอยู่ในเขตเฝ้าระวังพิเศษภัยดินถล่ม หรือที่เรียกกันว่าเรดโซน ตรงกลางพื้นที่ยังมีแหล่งโบราณคดีชื่อ “มันนะ โยโกอานะกุน” ดูเหมือนว่าแม้จะเพียงรื้ออาคารเก่าแล้วปรับพื้นที่ให้ราบ ก็เป็นที่ที่ต้องลงแรงไม่น้อย
คนที่เคยอยู่ที่นี่
มีรายงานว่าในวันที่ทีมข่าวไป มีพ่อกับลูกสาวขี่มอเตอร์ไซค์มาที่นี่ พ่อเคยอาศัยอยู่ที่นี่ และเล่าว่าตอนเป็นเด็กมีโครงการบ้านพักอยู่รอบ ๆ มากมาย
คนทำงานในโรงงานเพิ่มขึ้นจึงมีการสร้างบ้านพัก พอโรงงานปิด คนก็จากไป แล้วคราวนี้ก็กำลังจะชวนโรงงานใหม่เข้ามาในที่เดิม ผมมองว่าชีวิตของบ้านพักชั้นเดียวที่สร้างในปีโชวะ 45 หรือ ค.ศ. 1970 คล้ายจะสะท้อนการเปลี่ยนผ่านของงานในเมืองนี้ไปทั้งชีวิต
ใส่ความเห็น